Kuny to dzikie zwierzęta, najczęściej spotyka się je w gospodarstwach domowych położonych poza centrami miast. Na terenach leśnych bądź polnych. Kuna to stosunkowo niewielkie zwierzę, długość ciała to 65 cm, a ogon może być długi na 30 cm. Zwierzę to jest generalnie spotykane na całym obszarze Polski. Ale, jak pisaliśmy wcześniej, spotyka się je poza miastami. A czym może żywić się kuna? Jest wszystkożerne stworzenie lubi żywić się małymi stworzeniami jak ptaki, żaby czy gryzonie ale nie stroni od jajek ptaków (na przykład kur – tutaj pojawia się problem dla hodowców) oraz owoców. Można więc powiedzieć, że kuna może żywić się na wiele sposobów.
A jak kuna może się przedostać do domu? Może na przykład przedostać się na poddasze przez uszkodzoną podbitkę, szczeliny pod pokryciem dachowym, otwory wentylacyjne oraz miejsca prowadzenia instalacji. Skuteczna ochrona polega na odnalezieniu wszystkich dróg wejścia i mechanicznym zamknięciu ich za pomocą trwałych materiałów.
Metalowa siatka jest jednym z najskuteczniejszych elementów takiego zabezpieczenia przeciwko kunie domowej. Musi być jednak odpowiednio sztywna, odporna na korozję i zamocowana w sposób uniemożliwiający jej podważenie.
Kuna nie jest gryzoniem
Kuna należy do rodziny łasicowatych, a nie do gryzoni. Nie należy więc umieszczać jej w tej samej grupie co myszy i szczury. W przypadku kuny problemem jest przede wszystkim:
- przeciskanie się przez szczeliny,
- podważanie luźnych elementów,
- wykorzystywanie uszkodzeń w dachu,
- wspinanie się po elewacji, rynnach i drzewach,
- powracanie do znanego schronienia.
Delikatna siatka na owady nie jest wystarczającym zabezpieczeniem przed kuną.
Po czym poznać obecność kuny?
Typowe sygnały, że odwiedził nasz dom ten drapieżnik to:
- hałasy na poddaszu, szczególnie nocą,
- odgłosy biegania, skakania i drapania,
- uszkodzona izolacja termiczna,
- przesunięte fragmenty wełny,
- odchody i pozostałości pokarmu,
- intensywny zapach,
- ślady łap,
- uszkodzone przewody,
- regularnie otwierana szczelina w podbitce.
Ważne! Przed zamknięciem otworów trzeba upewnić się, że zwierzę nie pozostało wewnątrz.
Jaka siatka przeciw kunom?
Najlepiej sprawdza się sztywna siatka zgrzewana ze stali ocynkowanej lub nierdzewnej. Oczko powinno być na tyle małe, aby zamknąć konkretną szczelinę, a drut na tyle gruby, by siatki nie można było łatwo wygiąć. W niewielkich otworach wentylacyjnych wygodne są siatki o oczkach rzędu kilkunastu milimetrów. W praktyce nie należy jednak dobierać produktu wyłącznie na podstawie jednego wymiaru. Liczą się także:
- średnica drutu,
- wielkość zabezpieczanego otworu,
- podparcie siatki,
- liczba punktów mocowania,
- odporność na warunki atmosferyczne,
- wymagany przepływ powietrza,
Siatka zgrzewana
Regularne połączenia drutów utrudniają rozsuwanie oczek. Jest dobrym wyborem do podbitki, okapów, otworów w ścianach i większych szczelin konstrukcyjnych.
Siatka tkana
Może być stosowana w mniejszych kratkach i ramach. Wymaga jednak stabilnego podparcia, szczególnie gdy wykonano ją z cienkiego drutu.
Siatka nierdzewna
Sprawdza się w miejscach stale narażonych na wilgoć, przy nieosłoniętych otworach oraz tam, gdzie dostęp do późniejszej wymiany będzie utrudniony.
Siatka ocynkowana
Jest dobrym, ekonomicznym rozwiązaniem do większości typowych osłon budowlanych. Miejsca przecięcia należy zabezpieczyć i ukryć w konstrukcji.
Gdzie kuna może wejść do budynku?
Przegląd powinien obejmować:
- narożniki podbitki,
- szczeliny pod dachówką,
- połączenie połaci dachowej ze ścianą,
- okolice rynien i rur spustowych,
- kratki wentylacyjne,
- otwory instalacyjne,
- lukarny,
- kominy,
- uszkodzenia elewacji,
- przestrzenie pomiędzy deskami,
- połączenia dobudówek z główną bryłą,
- gałęzie stykające się z dachem.
Ważne! Kuna jest bardzo sprytna… potrafi korzystać z kilku dróg wejścia. Zamknięcie tylko najbardziej widocznego otworu często nie rozwiązuje problemu.
Jak zamontować siatkę?
- Wykonaj dokładny przegląd – Najlepiej obserwować budynek o różnych porach, sprawdzić ślady i ustalić, czy otwór jest aktywnie wykorzystywany.
- Nie zamykaj zwierzęcia wewnątrz – Zabezpieczenie wykonuje się dopiero po potwierdzeniu, że kuna opuściła kryjówkę. Szczególnej ostrożności wymaga okres, w którym wewnątrz mogą znajdować się młode.
- Napraw podłoże – Siatki nie należy mocować do spróchniałej deski, odspojonego tynku lub luźnej podbitki. Najpierw trzeba naprawić konstrukcję.
- Zastosuj odpowiedni zakład – Materiał powinien wykraczać poza krawędzie otworu. Jeżeli siatka kończy się dokładnie przy szczelinie, zwierzę może próbować ją podważyć.
- Mocuj gęsto i na całym obwodzie – Można wykorzystać wkręty z podkładkami, listwy dociskowe, zszywki techniczne, uchwyty systemowe lub ramę. Metodę trzeba dobrać do drewna, muru, blachy lub innego podłoża.
- Nie blokuj wentylacji – Zabezpieczenie okapu i podbitki nie może przypadkowo zatrzymywać wymaganej cyrkulacji powietrza. Wielkość oczka i powierzchnia osłoniętego otworu powinny zapewniać odpowiedni przepływ.
Uwaga na nietoperze i ptaki
Przed zamknięciem szczelin należy sprawdzić, czy poddasze nie jest siedliskiem chronionych zwierząt. Nietoperze są objęte ochroną i często korzystają z budynków jako schronień. Nie należy samodzielnie zatykać aktywnie używanych otworów, jeżeli istnieje ryzyko uwięzienia nietoperzy lub zniszczenia miejsca ich rozrodu. W takiej sytuacji potrzebna jest konsultacja ze specjalistą zajmującym się ochroną przyrody.
Czy odstraszacze wystarczą?
Zapachy, dźwięki i urządzenia elektroniczne mogą czasowo zmienić zachowanie zwierzęcia, ale nie zastępują trwałego zamknięcia dróg wejścia. Najbardziej przewidywalny efekt zapewnia połączenie:
- usunięcia źródeł pożywienia,
- ograniczenia dostępu do dachu,
- naprawy uszkodzeń,
- mechanicznego zabezpieczenia otworów,
- regularnych przeglądów.
Najczęstsze błędy
- użycie plastikowej siatki,
- zbyt cienki drut,
- mocowanie tylko w kilku miejscach,
- osłonięcie jednego otworu bez przeglądu dachu,
- zamknięcie kuny wewnątrz,
- zatkanie wentylacji,
- pozostawienie ostrych krawędzi,
- montaż do uszkodzonej podbitki,
- pominięcie rynien i gałęzi ułatwiających wejście,
- brak kontroli zabezpieczeń po wichurze lub remoncie.
FAQ – czyli najczęściej zadawane pytania dotyczące zabezpieczenia domu przed kuną
Może być odpowiednia do wielu osłon, jeżeli jest wykonana z dostatecznie grubego drutu i prawidłowo zamocowana. Nie należy jednak traktować jednego wymiaru jako uniwersalnej gwarancji.
Gęsta metalowa siatka może zatrzymać kunę, ale delikatny wariant z cienkiego drutu może zostać odkształcony. Wymagana jest większa sztywność i mocniejsze zamocowanie. W osobnym artykule przeczytasz porady na temat zabezpieczenia siatką przeciwko gryzoniom (szczury, myszy).
Nie należy zakładać, że kuna zawsze znajduje się poza budynkiem w ciągu dnia. Najpierw trzeba potwierdzić, że wnętrze jest puste.
Nie musi. Można zamontować ją od wewnętrznej strony podbitki albo osłonić listwą, pod warunkiem zachowania trwałości i przepływu powietrza.
Podsumowanie
Najlepszą ochronę przed kuną zapewnia sztywna siatka metalowa zamocowana na całym obwodzie zabezpieczanego otworu. Materiał powinien być odporny na korozję i trudny do podważenia. Przed montażem należy znaleźć wszystkie drogi wejścia, upewnić się, że wewnątrz nie pozostało zwierzę, oraz sprawdzić, czy na poddaszu nie występują chronione nietoperze albo ptaki.
